โดย ศิวะ หงษ์นภา

1. แม้ความถี่มูลฐานของแรงดันฮาร์มอนิกส์เหล่านี้จะมีค่าต่ำ เช่น ไม่เกิน 100 Hz หรือในภาวะปกติก็มักไม่เกิน
50 Hz แต่ความถี่ของสัญญาณมอดูเลตกรณี V/F หรือความถี่จากการสวิตช์ ON-OFF ในกรณีของเวกเตอร์และ
ไดเร็กทอร์กมักจะมีค่าเป็นหลัก kHz ความถี่สูงดังกล่าวนี้ได้ส่งผลให้คาปาซิเตอร์ที่อยู่ระหว่างสายกับสาย (L-L)
และระหว่างสายกับกราวด์ (L-PE) มีบทบาทขึ้นมาทันที เนื่องจากค่าอิมพีแดนซ์ของคาปาซิเตอร์จะลดลงเมื่อ
ความถี่เพิ่มขึ้นตามสมการ Zc = 1/2pfC และเมื่ออิมพีแดนซ์ของคาปาซิเตอร์ลดลงก็จะเริ่มมีกระแสรั่วไหล
ระหว่างสายกับสายและกระแสรั่วไหลจากสายลงกราวด์ ทั้งในส่วนของสายเคเบิลเองและในส่วนของมอเตอร์
ดังแสดงในรูปที่ 1 และเนื่องจาก C จะมีไปตลอดความยาวของสายดังนั้นยิ่งสายยาวมากขึ้น Zc ก็จะยิ่งน้อยลง
กระแสรั่วไหลในส่วนนก็จะยิ่งมากขึ้น

รูปที่ 1 กระแสรั่วไหลผ่านคาปาซิเตอร์ธรรมชาต

2. ในกรณีที่สายยาวมาก ๆ นอกจากค่าคาปาซิเตอร์ที่จะมีบทบาทมากขึ้นแล้ว ค่าอินดักแตนซ์ก็เป็นอีกตัวหนึ่งที่จะ
มีบทบาทเพิ่มเข้ามาและการเข้ามาของอินดักแตนซ์นั้นจะยิ่งทำให้สถานการณ์ที่แย่อยู่เนื่องจากค่าคาปาซิแตนซ์
ที่มากขึ้นเป็นทุนอยู่แล้ว ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นไปอีก เพราะค่าอินดักแตนซ์ที่มากขึ้นจะฟอร์มตัวเข้ากับค่า
คาปาซิแตนซ์ ทำให้สภาวะการออสซิลเลตจากกระแสดังแสดงในรูปที่ 2 ทำให้กระแสเดิมที่มากขึ้นเนื่องจาก
ค่าอิมพีแดนซ์ของคาปาซิแตนซ์ที่ลดลงแล้ว ขนาดสูงสุดของกระแสยังถูกเพิ่มขนาดขึ้นเนื่องจากผลของการ
ออสซิลเลต ผลของทั้งข้อ 1 และ 2 ได้ส่งผลให้ภาคอินเวอร์เตอร์ของไดรฟ์ต้องรับภาระกระแสโหลดที่เพิ่มมากขึ้น
อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

รูปที่ 2 กระแสออสซิลเลตเนื่องจากผลของ LC

หน้าที่ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

ที่มา : Industrial Technoloqy Review 130 ตุลาคม 2547