รูปแบบการสตาร์ตที่น่าจะนิ่มนวลที่สุดสำหรับการสตาร์ตทั้ง 3 แบบแรกก็คือการสตาร์ตโดยใช้ Auto-transformer แต่การสตาร์ตแบบนี้มีข้อจำกัดที่สำคัญคือต้นทุนสูง และไม่เหมาะกับมอเตอร์ขนาดใหญ่ ๆ ส่วนการสตาร์ตในแบบ สุดท้ายนั้น จะเหมาะสำหรับกรณีโหลดที่ต้องการแรงบิดเริ่มต้นหนัก ๆ ซึ่งก็มีข้อจำกัดคือ ตัวมอเตอร์ต้องมีโรเตอร์ เป็นแบบสลิปริง การสตาร์ตแบบนี้จึงเหมาะสำหรับงานบางประเภทเท่านั้น

ต่อมาเมื่อเทคโนโลยีสารกึ่งตัวนำได้รับการพัฒนาขึ้น จึงเกิดแนวคิดนำเอาไทริสเตอร์มาใช้ในการควบคุมแรงดัน
ย่านการกำหนดมุมจุดชนวนไทริสเตอร์ ทำให้ค่าเฉลี่ยของแรงดันที่จ่ายให้มอเตอร์ มีค่าแปรเปลี่ยนมากน้อย ตามการกำหนด มุมจุดชนวนที่ไทริสเตอร์ ดังแสดงในรูปที่ 3-7 โดยรูปที่ 3 เป็นวงจรควบคุมแรงดัน กรณีแหล่งจ่าย เป็นไฟเฟสเดียว รูปที่ 4 เป็นการเปรียบเทียบลักษณะของรูปคลื่นแรงดันและกระแสเมื่อมุมจุดชนวน ( ) มีค่าต่าง ๆ กัน และเป็นการเปรียบเทียบ กรณีที่โหลดมีรูปแบบต่าง ๆ กันทั้งกรณีที่โหลดเป็น R, RL, L‚ จะเห็นได้ว่า ไม่ว่าโหลดจะเป็นแบบไหน ถ้ามุม มีค่า มากขึ้นทั้งแรงดันและกระแส ก็จะมีค่าลดลงตามการมากขึ้นของมุม ? ซึ่งหากนำมาเขียนเป็นกราฟเปรียบเทียบระหว่าง กระแสที่มุม ต่าง ๆ กับกระแสสูงสุด (มุม = 0) ก็จะได้เส้นกราฟดังแสดงในรูปที่ 5 โดยเส้นกราฟที่กำกับด้วย cos j = 1 หมายถึงกรณีมีโหลดเป็น R ส่วนเส้นกราฟที่กำกับด้วย cos j = 0 หมายถึงกรณีมีโหลดเป็น L สำหรับโหลด ที่เป็น RL จะอยู่ระหว่างเส้นกราฟ ทั้งสอง แต่จะอยู่ตรงไหนขึ้นอยู่กับค่า R และ L ถ้า R มากกว่า L ก็จะใกล้กับกราฟ cos j = 1 ถ้า L มากกว่า R ก็จะขยับไปทางกราฟ cos j = 0 สำหรับรูปที่ 6 และ 7 ก็จะเป็นกรณีของไฟ 3 เฟส

รูปที่ 3 การควบคุมแรงดันโดยใช้ไทริสเตอร์กรณีแหล่งจ่ายเป็นไฟเฟสเดียว

รูปที่ 4 แสดงรูปคลื่นแรงดันและกระแสของโหลด R, RL และ L กรณีแหล่งจ่ายไฟเป็นไฟเฟสเดียว